Statut Stowarzyszenia Żywy Różaniec, zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu Polski w dniu 22 czerwca 2012 r., określa, czym jest ta modlitewna wspólnota, jaka jest jej duchowość i struktura organizacyjna oraz jakie są zadania jej członków.

W oparciu o ten statut Zarząd Żywego Różańca, odpowiadając na pojawiające się pytania, przygotował „Kryteria przynależności do Żywego Różańca”. Są to trzy obszary zaangażowania członków róż różańcowych: osobisty, wspólnotowy i apostolski.

Osobista modlitwa i formacja

Członek Żywego Różańca odmawia każdego dnia jeden dziesiątek różańca. Modlitwę łączy z rozważaniem tajemnicy różańcowej. Jedną tajemnicę rozważa przez miesiąc, potem zgłębia następną.

Wypełniając to zadanie, stara się również o systematyczną formację. Uczestniczy w życiu sakramentalnym Kościoła, podejmuje osobistą lekturę duchową, bierze udział w rekolekcjach oraz w innych spotkaniach formacyjnych.

Przynależność do wspólnoty

Istotną cechą Żywego Różańca jest jego wymiar wspólnotowy. Przez łączność z innymi wzbogaca się modlitwa i apostolstwo każdego. Należy z wielką troską dbać o braterskie więzy z członkami róż, a także o jedność z szerszą wspólnotą wierzących i jej pasterzami.

  • Przynależność do wspólnoty modlitewnej. Członek Żywego Różańca należy do dwudziestoosobowego zespołu (róża lub koło), który jest kierowany i animowany przez zelatora lub zelatorkę.
  • Przynależność do wspólnoty lokalnej. Najczęściej róże posługują we wspólnocie parafialnej. Duszpasterską opiekę nad nimi sprawuje proboszcz lub wyznaczony przez niego kapłan. Róże, których członkowie pochodzą z różnych parafii, poddają się duszpasterskiej opiece kapłana tej parafii, do której należy zelator lub zelatorka danej róży.
  • Udział w spotkaniach wspólnotowych. Członkowie każdej róży, w miarę swoich możliwości, uczestniczą w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych, w czasie których dokonuje się wymiana tajemnic różańcowych. Spotkania te gromadzą członków wszystkich róż w kościele parafialnym lub odbywają się w gronie poszczególnych róż w domach. Ważnym przeżyciem wspólnotowym są również pielgrzymki Żywego Różańca.

Zaangażowanie apostolskie

Członkowie Żywego Różańca włączają się w apostolską posługę Kościoła. Czynią to najpierw przez modlitwę, polecając Bogu intencje wskazane przez Ojca Świętego, zarówno stałe (prośba o pokój na świecie oraz o błogosławieństwo dla rodzin) czy wskazane na dany miesiąc (papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy), jak i te związane z ważnymi wydarzeniami dziejącymi się w świecie. Swoją modlitwą ogarniają oni również intencje polecone przez biskupów i duszpasterzy, a także inne intencje bliskie ich sercu.

Szczególnym zadaniem apostolskim podejmowanym przez Żywy Różaniec, zgodnie ze wskazaniem założycielki, sługi Bożej Pauliny Jaricot, jest troska o wsparcie misyjnego dzieła Kościoła. Wraz z modlitwą członkowie Żywego Różańca składają ofiarę na cele misyjne.

Apostolska postawa członków róż wyraża się również czynnym udziałem w życiu wspólnoty parafialnej. Wspierają oni wszystkich duszpasterzy i parafian modlitwą, uczestniczą w liturgii i nabożeństwach, troszczą się o chorych i ubogich, pomagają innym lepiej poznać i umiłować modlitwę różańcową, angażują się w dzieła wskazane im przez duszpasterzy.

Żywy Różaniec tworzą osoby, które każdego dnia ofiarowują Matce Bożej jedną dziesiątkę różańca. Modlimy się indywidualnie w wybranym przez siebie miejscu i w dowolnym czasie. Każda osoba ma przydzieloną do rozważenia na dany miesiąc jedną z tajemnic różańca świętego.

Założycielka: Paulina Jaricot (ur. 22.07.1799 w Lyonie, zm. 9.01.1862 tamże) – francuska sługa Boża, założycielka Związku Lyońskiego – podstawy dzisiejszych Papieskich Dzieł Misyjnych. Zapoczątkowała Żywy Różaniec. Paulina Jaricot urodziła się w rodzinie bogatego przemysłowca. Około 18. roku życia przeżyła nawrócenie do Chrystusa.

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi jej dzieło – Stowarzyszenie Żywego Różańca. „Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich” – napisała wtedy Paulina. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy (wtedy jeszcze istniały trzy części różańca: radosna, bolesna i chwalebna. Część światła została ustanowiona później), nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi.

Wielka Nowenna Różańcowa jest dziewięcioletnim modlitewno-apostolskim przygotowaniem do Jubileuszu 200-lecia powstania Żywego Różańca, przypadającego 8 grudnia 2026 r. Choć Żywy Różaniec powstał we Francji, inicjatywa Wielkiej Nowenny Różańcowej zrodziła się w Polsce.

Idąc śladami Prymasa Tysiąclecia Sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego, który przez Wielką Nowennę przygotował Kościół w Polsce na 1000-lecie chrztu, pragniemy przez modlitwę, ale także przez działania apostolskie i misyjne przygotować ponad dwumilionową wspólnotę Żywego Różańca w Polsce na Jubileusz 200-lecia jego powstania.

W obecnych czasach wielkiej laicyzacji, odrzucenia Boga, zagrożenia pokoju na świecie potrzeba nowego otwarcia się na powiew Ducha Świętego. Musimy z nowym zapałem w sercu przyjąć orędzie Matki Bożej z Fatimy i wziąć z ufnością różaniec do rąk, aby „uczynić go modlitwą wszystkich” ludzi na całym świecie.
Przez kolejnych dziewięć lat wspólnota Żywego Różańca nie tylko ma poznać duchowość założycielki, ale przede wszystkim zobaczyć aktualność różańca w różnych dziedzinach życia, także społecznego.
Zadaniem członków Żywego Różańca jest to, by w każdym roku Nowenny zaprosić jedną osobę do odmawiania i rozważania codziennie jednej tajemnicy różańca we wspólnocie Żywego Różańca.
Prośmy o rozwój dzieła Żywego Różańca w Polsce i na świecie. Nieraz doświadczyliśmy wielkiej siły modlitwy, która płynie z głębokiej wiary i miłości do Boga. Ufamy, że za przyczyną Królowej Różańca Świętego, patronów: św. Jana Pawła II, bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego i sługi Bożej Pauliny Jaricot przez tę Nowennę uprosimy potrzebne dary i łaski, aby Żywy Różaniec stał się potężną armią ludzi modlących się na różańcu i wspierających dzieło misyjne Kościoła.

Główne cele Nowenny:

  • Duchowy i zewnętrzny rozwój wspólnot Żywego Różańca
  • Ożywienie apostolskiego dynamizmu członków wspólnoty

Stałe intencje modlitwy:

  • wzrost w wierze, nadziei i miłości
  • rozwój wspólnot Żywego Różańca
  • błogosławieństwo dla misyjnego dzieła Kościoła
  • pokój na świecie i zgodę w rodzinach
  • beatyfikację sługi Bożej Pauliny Jaricot

„Różaniec” jest miesięcznikiem formacyjnym. Znajdziesz w nim treści, które pomogą Ci wzrastać na drodze życia duchowego. Głównym rysem pisma jest maryjny wymiar duchowości katolickiej. Wskazujemy na Maryję, która jest Przewodniczką na drodze wiary; jest pierwszą Chrześcijanką, która zachowywała i rozważała ważne sprawy Boże w swoim Sercu. To na Nią pierwszą zstąpił Duch Święty; Ona w sposób doskonały wypełniła wolę Bożą. Przez doskonałe zjednoczenie z Jezusem Maryja jest wzorem dla każdego wierzącego.

Papieskie intencje Apostolstwa Modlitwy na 2020 r.

Styczeń
ewangelizacyjna:

Za chrześcijan, wyznawców innych religii oraz ludzi dobrej woli, aby umacniali pokój i sprawiedliwość na świecie.


Luty
powszechna:

Za migrantów, którzy wpadli w ręce pozbawionych skrupułów przemytników, aby ich wołanie o pomoc było słyszane i brane pod uwagę.


Marzec
ewangelizacyjna:

Za Kościół w Chinach, aby zachował wierność Ewangelii i wzrastał w jedności.


Kwiecień
powszechna:

Za osoby uzależnione, aby otrzymały pomoc i zostały otoczone opieką.


Maj
ewangelizacyjna:

Za diakonów, aby wierni służbie Słowa i ubogim, byli ożywiającym znakiem dla całego Kościoła.


Czerwiec
ewangelizacyjna:

Za cierpiących, aby pozwalając się dotknąć Sercu Jezusa, odnaleźli drogi życia.


Lipiec
powszechna:

Za rodziny, aby były otaczane miłością i szacunkiem oraz wspierane radą.


Sierpień
powszechna:

Za wszystkie osoby, które pracują lub żyją dzięki morzu, w tym marynarzy, rybaków i ich rodziny.


Wrzesień
powszechna:

Aby zasoby planety nie były rabowane, ale dzielone w sposób uczciwy i z poszanowaniem godności każdego człowieka.


Październik
ewangelizacyjna:

Za wiernych świeckich – szczególnie za kobiety – aby na mocy chrztu w większym stopniu byli włączani w podejmowanie odpowiedzialności za Kościół.


Listopad
powszechna:

Aby postęp w dziedzinie robotyki oraz sztucznej inteligencji zawsze pozostawał w służbie człowiekowi.


Grudzień
ewangelizacyjna:

Aby osobistą relację każdego człowieka z Jezusem Chrystusem umacniały Słowo Boże i modlitwa.

Najnowsze

VIII Ogólnopolska Duchowa Pielgrzymka Żywego...

Duchowa pielgrzymka Żywego Różańca W dniach 5-6 czerwca 2020 r. do jasnogórskiego sanktuarium...